بسمه تعالی
مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّـهَ
عَلَيْهِ فَمِنْهُم
مَن قَضَى نَحْبَهُ وَ مِنْهُم مَن يَنتَظِرُ وَ مَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا
مردان خدا با حضرت حق،
پیمان صادقانه و مؤمنانه بستند تا با قدم صدق و نیّت صادق، سالک سبیل الی الله
باشند. از میان این خیل رادمردانِ حق طلب، روحانیت آگاه، دردمند و پارسا، همواره سردمدار اصلاح و ارشاد بوده است. در تاریخ تشیع، روحانیان
دین شناس و مردم دوست، طلایه دار میدانِ مبارزه با بدی های سیاسی، اجتماعی و
فرهنگی و منادیان اندیشه و معرفت بالله بوده اند. اینان، بدرستی و براستی، از
ظرفیت های ثمربخش حوزه علمیه برای عمق بخشی به ارزش های دینی و پشتیبانی از نظام
اسلامی بهره ها برده اند.
وجود ارجمند مرحوم
مغفور، ابُ الشهید، آیت الله حاج شیخ محمد علی شرعی (رحمة الله علیه) از جمله این
عزیزان بود. عمر سراسر خیر و برکت این روحانی سختکوش و خستگی ناپذیر، در راه خدمت
به دین و مردم گذشت. او
زندگی را در مسیر نشر معارف اهل بیت (علیهم السلام) سپری کرد و در دوران ستمشاهی
نیز از فعالان عرصه مبارزه بود.
برخورداری از روحیه مسلکی و باور راسخ او به
حقانيت مكتب و پيروزيِ سرانجام حق بر باطل، دیدگاهی عاقبت اندیش و آينده شناسانه
به او بخشیده بود؛ بنابراین، با بسيج امكانات در راه تحقق آرمان هاي دیني
و انقلابي کوشید و در راه خدمت، هر رنجي را به جان خرید؛ از حبس و رنج در زندان
هاي ستمشاهی گرفته تا ابتلا به اندوه فرزند شهیدش، همه، آزمون هایی بودند که او
سرفراز از بوته آنها بیرون آمد.
تلاش بی دریغ او برای حفظ و گسترش دستاوردهاي انقلاب، از راه قبول
مسئولیت های اجرایی و مشارکت بدون تشریفات در خدمت رسانی به رزمندگان جبهه های
نبرد، طلاب و جوانان و حضور در فعالیت های عام المنفعه، نمادي از خداجويیِ روحانيت
حق طلب شيعي را به ظهور رساند. مردم انقلابی و قدردان شهر مقدّس قم، بی
تردید، دلسوزی و پیگیری های بی وقفه او را برای استقرار حوزه علمیه خواهران و تأسيس
دانشگاه علوم پزشكي فاطميه، خوب به خاطر دارند. طوبی له و حُسن مآب.
جامعه روحانیت مبارز، درگذشت این یاور انقلاب و مردم را به حوزه های علمیه،
خاندان مکرّم او و همه دوستداران و علاقه مندانش تسلیت می گوید و از درگاه خداوند
رحمان و رحیم برای آن مرحوم غفران و رحمت بی پایان مسألت می کند. اللَّهُمَّ
اغْفِرْ لَهُ وَارْحَمْهُ وَعَافِهِ وَاعْفُ عَنْهُ وَأَكْرِمْ نُزُلَهُ وَوَسِّعْ
مُدْخَلَهُ بِرَحْمتک یا أرْحَمَ الرّاحِمیَن